ចង់ដឹងពេលបណ្ឌិតប៉ះអ្នកចែវទូក នរណាខ្លាំងជាង? មានតែអានទាំងអស់គ្នា!

សូមបន្តនាំមកជូនប្រិយមិត្តនូវរឿងនិទានដែលគេដំណាលតគ្នាដែលមានតម្លៃអប់រំសម្រាប់ពិចារណាជាប្រយោជន៍ក្នុងការរស់នៅ។ ដំណាលរឿង៖ ថ្ងៃមួយមានលោកបណ្ឌិតម្នាក់បានទៅកំពង់ទូកចម្លងដើម្បីឆ្លងទៅឯត្រើយម្ខាងទៀត។ ពេលទៅដល់ឃើញទូកមួយកំពុងសំចតក៏ស្រែកហៅម្ចាស់ទូក។ បណ្ឌិត៖ អេ! លោកអ្នកម្ចាស់ទូកនៅទេ ខ្ញុំត្រូវការជួល! ម្ចាស់ទូក៖ បាទបង! ខ្ញុំនៅនេះ! បងចង់ទៅណាដែរ? បណ្ឌិត៖ នែលោក! កុំហៅខ្ញុំថាបង! ខ្ញុំនេះទើបបញ្ចប់បណ្ឌិតពីក្រៅស្រុក! ត្រឹមលោកជាអ្នកចែវទូក ហេតុអ្វីមិនចេះគួរសម? ត្រូវហៅខ្ញុំថាលោកបណ្ឌិត! ម្ចាស់ទូក៖ បាទ សូមគោរពលោកបណ្ឌិត! ពិតជាកិត្តិយសខ្ញុំណាស់ដែលបានជួបលោក! តើលោកបណ្ឌិតចង់ទៅណាដែរ? បណ្ឌិត៖ ជួយចម្លងខ្ញុំទៅត្រើយម្ខាងបន្តិច ចង់បានប៉ុន្មានដែរ? ម្ចាស់ទូក៖​ មិនអីទេ ចាំទៅដល់ស្រេចតែលោកបណ្ឌិតឱ្យប៉ុន្មានក៏បាន ខ្ញុំមិនហ៊ានកាត់ថ្លៃទេ! បណ្ឌិតនោះងក់ក្បាល ឡើងទូក ហើយម្ចាស់ទូកក៏ចែវជូនបណ្ឌិតចេញទៅ។ បានដល់ពាក់កណ្ដាលទន្លេបណ្ឌិតអផ្សុកពេក ក៏ជជែកលេងនឹងម្ចាស់ទូក៖ បណ្ឌិត៖ មើលបងម្ចាស់ទូក! បងឯងហេតុអីបានធ្លាក់ខ្លួនមកធ្វើការបែបនេះ? បងមិនដែលចូលសាលារៀនទេមែនទេ? ខ្ញុំសួរបន្តិចមើលបងធ្លាប់រៀនគណិតវិទ្យាទេ? ម្ចាស់ទូក៖​ បាទដោយសារខ្ញុំមិនបានចូលសាលាទើបមិនចេះអ្វី បានត្រឹមតែចែវទូក។ ខ្ញុំមិនចេះសូម្បីគុណចែកលេខផងលោកបណ្ឌិត! បណ្ឌិត៖ ពុទ្ធោប៉ុណ្ណឹងក៏មិនចេះដែរ! ចុះលោកធ្លាប់រៀនគីមីវិទ្យា ឬរូបវិទ្យាទេ? ម្ចាស់ទូក៖​ អាណឹងសូម្បីឮក៏មិនធ្លាប់ឮផងលោក កុំថាឡើយរៀន! បណ្ឌិត៖ ​ខ្ញុំទើបតែដឹងថានៅស្រុកយើងមនុស្សនៅល្ងង់ច្រើនណាស់! ចុះលោកដែលរៀនអក្សរសាស្រ្ដអត់? ម្ចាស់ទូក៖ លោកបណ្ឌិតអើយ ខ្ញុំមិនដែលរៀនអក្សរសាស្ដ្រអីទេ! […]

អានបន្ថែម

អត្ថបទ​អប់រំ ៖ ក្ដី​សុបិន​មិន​អាច​សម្រេច​បាន ដោយ​គ្មាន​ការ​ខិត​ខំប្រឹង​ប្រែង​នោះ​ឡើយ!!!

អត្ថបទ​អប់រំ ៖ ក្ដី​សុបិន​មិន​អាច​សម្រេច​បាន ដោយ​គ្មាន​ការ​ខិត​ខំប្រឹង​ប្រែង​នោះ​ឡើយ!!! ក្នុង​ពេល​ជា​យូរ​មក​ហើយ មាន​បុរស​វ័យ​ចំណាស់​ម្នាក់ ជា​ជន​ក្រីក្រ និង​ជា​មនុស្ស​ដែល​ខ្ជិល​ច្រអូស​ជា​ខ្លាំង។ គាត់​មិន​ប្រឹងប្រែង​ធ្វើ​ការ​ងារ​អ្វី​មួយ​នោះ​ទេ តែ​គាត់​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន។ ការ​ងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​គាត់​ គឺ​ដើរ​សុំទាន។​ ថ្ងៃ​មួយ​គាត់​បា​នចេញ​ទៅ​សុំ​ទាន ហើយ​ទទួល​បាន​ទឹក​ដោះ​គោ​មួយ​ចំនួន​ធំ។ គាត់​សប្បាយ​ចិត្ត​ជា​ពន់ពេក ព្រោះ​ទឹក​ដោះ​គោ​ជា​របស់​ដែល​គាត់​ចូល​ចិត្ត។ គាត់​បាន​យក​ទឹក​ដោះ​គោ​នោះ​ទៅ​ចម្អិន ដើម្បី​បរិភោគ ហើយ​នៅ​សល់​មួយ​ចំនួន គាត់​បាន​យក​ទៅ​ដាក់​នៅ​ក្នុង​ចាន​មួយ និង​បាន​ដាក់​ខ្លាញ់​ចូល ដើម្បី​ឲ្យ​ទឹក​ដោះ​គោ​នោះ​កក​ក្លាយ​ទៅ​ជា​តៅហ៊ូ។ បន្ត​ពី​នោះ លោក​ក៏​ចូល​ដំណេក។ ពេល​នោះ​អ្នក​សុំទាន បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ស្រមើស្រមៃ​ថា បើ​គាត់​បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​អស់​នឹង​រលាយ​បាត់​ជា​មិន​ខាន។ លោក​បាន​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​ទៅ​លើ​ទឹក​ដោះ​គោ​ដែល​លោក​បាន​ដាក់​ខ្លាញ់​ចូល​ទៅ ដើម្បី​បង្កើត​ទៅ​ជា​តៅហ៊ូ ដោយ​គិត​ថា ពេល​ព្រឹក​ឡើង​លោក​នឹង​យក​​តៅ​ហ៊ូ​នោះ​ទៅ​លក់ ហើយ​បាន​ប្រាក់​មួយ​ចំនួន គេ​នឹង​ទិញ​មេមាន់​មួយ។ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន មេមាន់​នឹង​ញាស់​ពង បង្កើត​បាន​កូន​យ៉ាង​ច្រើន។ មាន់ និង​មាន​ពង់​មាន់​រាប់​រយ​រាប់​ពាន់ ហើយ​បង្កើត​ជា​កសិដ្ឋាន​ដ៏​ធំ​មួយ។ ត​ពី​នោះ​មក​ គេ​នឹង​លក់​សត្វ​មាន់​ទាំង​អស់ ដើម្បី​ទិញ​គោ​មួយ​ចំនួន។ គេ​នឹង​បើ​កន្លែង​ដែល​ផលិត​ចេញ​ទឹក​ដោះ​គោ​ ដើម្បី​លក់​ឲ្យ​ប្រជាជន។ គេ​នឹង​កាន់​តែ​មាន ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ទិញ និង​​លក់​គ្រឿង​អលង្ការ។ ពេល​នោះ​ស្ដេច​នឹង​ទិញ​គ្រឿង​អលង្ការ​ទាំង​អស់​របស់​គេ។ គេ​ក៏​កាន់​តែ​មាន​ខ្លាំង​ឡើង ហើយ​គេ​នឹង​រៀប​ការ​ជា​មួយ​នារីវ័យ​ក្មេង​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​ម្នាក់។ បន្ទាប់​មក​គេ​នឹង​មាន​គ្រួសារ​ដ៏​កក់ក្ដៅ ហើយ​បង្កើត​កូន​ប្រុស​ដ៏​សង្ហារ​ម្នាក់។ បើ​កូន​ប្រុស​មិន​ស្ដាប់​បង្គាប់ គេ​នឹង​ធាក់​វា​មួយ​ជើង​ភ្លាម។ […]

អានបន្ថែម

និទានប្រាជ្ញា៖ សន្លឹកឆ្នោតទាំងពីរមានពាក្យ “ប្រហារជីវិត” ដូចគ្នា! តើជ្រើសដូចម្ដេចឱ្្យគេដោះលែង?

សូមបន្តលើកនិទានរឿងបុរាណប្រកបដោយការអប់រំនិងដាស់តឿនប្រាជ្ញាស្មារតីរបស់អ្នកអាន ដែលអាចមានប្រយោជន៍ចំពោះជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ ដំណើររឿង៖ នៅក្នុងភូមិមួយមានបុរសម្នាក់ឈ្មោះ ជូកឺ។ គាត់ជាអ្នកមានប្រាជ្ញាវាងវៃម្នាក់និងតែងជាដៃគូប្រកួតប្រជែងអក្សរសាស្ដ្ររបស់អ្នកមានអំណាចម្នាក់ក្នុងតំបន់នោះ។ ដោយសារគាត់មានភាពប្រកួតប្រជែងខ្លាំង អ្នកមានអំណាចនោះតែងចង់ព្យាបាទគាត់និងកំចាត់គាត់ចោល។ គេក៏ព្យាយាមរកលេសចាប់កំហុសដោយបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍ទម្លាក់កំហុសលើគាត់យ៉ាងអយុត្តិធម៌រហូតត្រូវទទួលទោសប្រហារជីវិ។ ដោយគាត់ព្យាយាមប្រកែកលើកហេតុផលច្រើនពេក អ្នកមានអំណាចនោះក៏បង្ខំឱ្យគាត់ជ្រើសយកជម្រើសចុងក្រោយមួយដើម្បីរួចខ្លួន។ នោះគឺគេផ្ដល់សន្លឹកឆ្នោតពីរសន្លឹកឱ្យគាត់ចាប់ ដោយក្នុងពីរសន្លឹកនោះគេប្រាប់គាត់ថាមានសរសេរ ពាក្យ “ដោះលែង” និង “ប្រហារជីវិត”។ តែតាមពិតទៅគេបានរៀបចំល្បិចកលដោយទាំងពីរសន្លឹកនោះគឺសរសេរពាក្យ “ប្រហារជីវិត” ទាំងពីរ ហេតុនេះទោះគាត់យកមួយណាក៏ត្រូវស្លាប់ដែរ។ សំណាងល្អនៅពេលអ្នកយាមគុកជជែកគ្នាពីររឿងនេះដោយមិនប្រយ័ត្នជូកឺក៏លួចស្ដាប់ដឹងហើយក៏ព្យាយាមរិះរកមធ្យោបាយដើម្បីទប់ទល់យករួចខ្លួន។ ក្រោយគិតអស់មួយយប់គាត់ក៏រកឃើញវិធីដ៏ពិសេសមួយ។ ព្រឹកឡើងគេនាំជូកឺទៅទីលានកាត់ក្ដីមុខមហាជនក្នុងគោលបំណងប្រហារជីវិតតែម្ដង។ គេក៏ឱ្យគាត់ចាប់យកក្រដាសឆ្នោតមួយពីក្នុងចំណោមក្រដាសទាំងពីរសន្លឹក។ ពេលនោះអ្នកមានអំំណាចម្នាក់នោះញញឺមខ្ជឹបព្រោះដឹងថាជូកឺយកមួួយណាក៏ត្រូវស្លាប់ដែរ។ ក្រោយនៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ ជូកឺក៏លូកដៃជ្រើសយកក្រដាសឆ្នោតមួយសន្លឹក តែក៏លេបចូលពោះបាត់ភ្លាមៗ។ អ្នករាល់គ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើលណាស់។ ជូកឺក៏បាននិយាយថា៖ “ឥឡូវខ្ញុំជ្រើសរើសសន្លឹកឆ្នោតមួយហើយ ហើយលេបវាចូលទៅពោះបាត់ហើយ! ហេតុនេះបើបើកសន្លឹកឆ្នោតដែលនៅសល់ឃើញពាក្យ “ប្រហារជីវិត” នោះមានន័យថាក្រដាសដែលខ្ញុំជ្រើសរើសហើយលេបចូលពោះមានពាក្យ “ដោះលែង”។ ក្រោយមកជូកឺក៏បើកសន្លឹកឆ្នោតនៅសល់បង្ហាញសាធារណជនឱ្យឃើញ ហើយក៏ឃើញពាក្យ “ប្រហារជីវិត” មែន ហើយអ្នកទាំងអស់គ្នាក៏ជឿថាក្រដាសដែលជូកឺជ្រើសរើសហើយលេបចូលពោះនោះប្រាកដជាមានពាក្យ “ដោះលែង” មិនខាន។ អ្នកមានអំណាចនោះដោយទាល់តម្រិះក៏បោះបង់គំនិតចង់សម្លាប់ជូកឺ ហើយជូកឺក៏បានរួចខ្លួនមានសេរីភាពដោយសារតែភាពវ័យឆ្លាតរបស់ខ្លួននោះឯង។ ក្រោយលេចឮរឿងនេះចេញទៅក្រៅជូកឺក៏ចាប់ផ្ដើមមានឈ្មោះល្បីល្បាញហើយអ្នកមានអំណាចនោះក៏វេចបង្វិចរត់ចោលស្រុកបាត់ទៅ៕ Share1KTweet+1Share1K Shares

អានបន្ថែម

ទស្សនៈ​អប់រំ ៖ ជីវិត​សាមញ្ញ​ណាស់ តែ​មនុស្ស​ទទូច​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ស្មុគស្មាញ

ទស្សនៈ​អប់រំ ៖ ជីវិត​សាមញ្ញ​ណាស់ តែ​មនុស្ស​ទទូច​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ស្មុគស្មាញ ខុង​ជឺ​បាន​និយាយ​ថា​ «ជីវិត​សាមញ្ញ​ណាស់ តែ​មនុស្ស​ទទូច​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ស្មុគស្មាញ»។ ជា​ការ​ពិត ជីវិត​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​សុទ្ធ​តែ​ខុសៗ​គ្នា។ ជីវិត​របស់​យើង​ជួប​នឹង​រឿង​អន្តរាយ​ ជួប​ប្រទះ​រឿង​ប្រទាក់​ក្រឡា​គ្នា​ ភាគ​ច្រើន​កើត​ឡើង​ដោយ​សារ​យើង​ជា​អ្នក​ពាំនាំ​វា​យក​មក។ យើង​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​របស់​យើង​មិន​ស្មុគស្មាញ​បាន​ប្រសិន​ណា ជា​យើង​មិន​ចង់​ឲ្យ​វា​ស្មុគស្មាញ។ ដើម្បី​ឲ្យ​ជីវិត​របស់​យើង​ចាក​ផុត​ពី​រឿង​ឈឺ​ក្បាល​ទាំង​អស់​នេះ យើង​ត្រូវ​ហាម​ឃាត់​ចិត្ត​របស់​យើង​ជា​មុន​សិន។ អ្វីៗ​ទាំង​អស់ វា​កើត​ឡើង​មក​ពី​ចិត្ត។ ព្រះ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា “គ្មាន​សេចក្ដី​សុខ​ណា ស្មើ​នឹង​សេចក្ដី​ស្ងប់​ឡើយ”។ ចិត្ត​ស្ងប់ នាំ​ឲ្យ​ជីវិត​មិន​រញ៉េរញ៉ៃ​បាន។ ក្រៅ​ពី​ទាំង​​ចិត្ត​ស្ងប់​ហើយ គួរ​មាន​ភាព​មិន​លោភលន់, មិន​ច្រណែន​ឈ្នានីស​គ្នា នោះ​ជីវិត​យើង​នឹង​កាន់​តែ​សុខ​មួយ​កម្រិត​ទៀត។ ដូច្នេះ​ហើយ គួរ​ណាស់​តែ​យើង​ដែល​រស់​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា ប្រកប​ដោយ​សន្តិភាព និង​ការ​ចេះ​យោគយល់​អធ្យាស្រ័យ​គ្នា៕ ************សូមជួយ  Share ដើម្បីចែករំលែក អត្តបទនេះផង បើសិនជាចូលចិត្ត Share1KTweet+1Share1K Shares

អានបន្ថែម

ស្ដ្រីចំណាស់សួរទៅព្រះពុទ្ធថា៖ “ធ្វើម្ដេចទើបឈប់ក្រ?” ទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបយ៉ាងមានអត្ថន័យ!

ខ្សែជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗកើតមកមានទ្រព្យខ្សត់ទ្រព្យគ្មាននរណាអាចកំណត់បាន ដោយអ្នកខ្លះគិតថាវាអាចនឹងកំណត់ដោយព្រេងកម្មវាសនាផលបុណ្យពីជាតិមុន។ តែទោះយ៉ាងណាក្ដីយើងត្រូវផ្ដោតលើអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងជីវិតនេះ ហើយធ្វើឱ្យវាល្អស្រស់បំព្រងតាមដែលអាចទៅរួច។ សូមស្រង់យករឿងអប់រំផ្លូវចិត្តដ៏ពិសេសមួយដើម្បីឱ្យប្រិយមិត្តជ្រាបជាការដាស់តឿនផ្លូវចិត្តឱ្យត្រង់មកផ្លូវត្រូវ។ មានស្ដ្រីចំណាស់ខ្សត់ទ្រព្យម្នាក់ថ្លែងសួរដោយអស់សង្ឃឹមទៅកាន់ព្រះពុទ្ធពេលទ្រង់កំពុងបិណ្ឌបាតថា៖ “បើខ្ញុំករុណាក្រខ្សត់យ៉ាងនេះ តើនឹងអាចប្រគេនចង្ហាន់ថ្វាយព្រះអង្គនិងលោកសង្ឃឯទៀតយ៉ាងម៉េចកើត? តើធ្វើម៉េចទើបអាចចាកផុតពីភាពក្រខ្សត់?” ព្រះពុទ្ធទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបថា៖ “នេះមកពីអ្នកមិនចេះធ្វើទាន?” ស្ដ្រីចំណាស់ក៏តប៖ “តើត្រូវធ្វើទានយ៉ាងម៉េចបើមិនមានទ្រព្យកាសផង?” ព្រះពុទ្ធទ្រង់មានពុទ្ធដីកាតបថា៖ “អ្នកអាចធ្វើទានដោយរបស់ជាច្រើន មិនចាំបាច់តែទ្រព្យឬប្រាក់កាសឬក៏វត្ថុនំចំណិអីនោះទេ” ទ្រង់មានពុទ្ធដីកាបន្តថា៖ “មុខរបស់អ្នកអាចញញឹម រីករាយ សើច សប្បាយបានដើម្បីឱ្យមនុស្សជុំវិញសប្បាយចិត្តសាយកង្វល់។ មាត់របស់អ្នកអាចប្រើវាដើម្បីនិយាយពាក្យល្អៗ លើកទឹកចិត្តមនុស្សគ្រប់គ្នាអោយរីករាយ ឬក៏លួងលោមពួកគេនៅពេលដែលពួកគេកំពុងជួបទុក្ខសោក។” “ចិត្តរបស់អ្នកអាចបើកចិត្តអោយទូលាយ ផ្តល់ការគោរព ការជឿជាក់ និងសណ្តានចិត្ត។ រីឯភ្នែករបស់អ្នកអាចសម្លឹងមើលទៅអ្នកដទៃដោយមេត្តាធម៌។ ខ្លួនប្រាណរបស់អ្នកអាចប្រឹងប្រែងប្រើវាជាជំនួយដល់អ្នកដទៃ។” “បើអាចធ្វើបានទាំងនេះមានន័យថាអ្នកបានធ្វើទានយ៉ាងធំធេងដល់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួន! តាមពិតអ្នកមិនក្រទេបើអ្នកចេះធ្វើទាន! ក្រចិត្តទើបហៅថាក្រ”៕ ************សូមជួយ Share អត្តបទនេះផង បើសិនជាចូលចិត្ត សូមអរគុណ Share14KTweet+1Share14K Shares

អានបន្ថែម

ទស្សនៈ​សត្វ​កញ្ជ្រោង​សម្រាប់​អ្នក​ឆាប់​បាក់​ទឹកចិត្ត «​បើ​មិនបាន​ទំពាំងបាយជូ​ស៊ី ទៅ​ស៊ី​ប៉ោម​ក៏​បាន​ដែរ!!!»

ទស្សនៈ​សត្វ​កញ្ជ្រោង​សម្រាប់​អ្នក​ឆាប់​បាក់​ទឹកចិត្ត «​បើ​មិនបាន​ទំពាំងបាយជូ​ស៊ី ទៅ​ស៊ី​ប៉ោម​ក៏​បាន​ដែរ!!!» មាន​និទាន​មួយ​តំណា​លពី​ សត្វ​កញ្ជ្រោង​ដែល​កំ​ពុង​តែ​ដើរ​រក​ចំ​ណី​ស៊ី ជា​ចៃដន្យ​ វា​ក៏បាន​ប្រទះ​នឹង​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូ​​មួយ​ចង្កោម​។ ​ប៉ុន្តែ​ផ្លែ​នោះវា​នៅ​ខ្ពស់​ពេក ​ជាហេតុ​ធ្វើឱ្យ​វា​ឈោង​បេះ​មិន​ដល់​ទោះ​បី​ជា​វា​ប្រើ​មធ្យោបាយ​យ៉ាងណាក៏ដោយ​។​ បន្ទាប់មក​វា​អង្គុយ​ នៅក្រោម​ដើម​ទំពាំងបាយជូ​​នោះ​ដោយ​មិន​អស់ចិត្ត ហើយ​ថែមទាំង​លេបទឹកមាត់​ប្រកបដោយ​ទឹកមុខ​ក្រៀមក្រំ​។ ​ មួយ​ខណៈ​ក្រោយ​មក ​កញ្ជ្រោង​គិតថា​ វា​មិនអាច​ស៊ី​ផ្លែ​ទំពាងបាយ​ជូ​បានទេ ចុះ​ហេតុអ្វី​នៅ​សំ​កុក​ដល់​ណា​ទៀ​ត ​ម្តេច​មិន​ទៅរក​អ្វី​ផ្សេង​ស៊ី​វិ​ញ​ទៅ​? ទោះ​ខំ​ពិបាកចិត្តក៏​ទំ​ពាំង​បាយ​ជូ​មិន​ជ្រុះ​មកឱ្យ​ខ្លួន​ស៊ី​ដែរ​។ ​ក្រោយពេល​គិត​រួច​វា​ក៏​បន្ត​វាចា​តែម្នាក់ឯង​ដោយ​អើតមើល​ទៅ​ទំពាំងបាយជូ​​ម្តង​ទៀ​ត​ហើយ ពោលថា «​មិន​បាន​ស៊ី​ក៏​ហី​ទៅ អា​ទំពាំងបាយជូ​​នឹង​មើលទៅ​ពណ៌​បៃតង​ចឹ​ង ទោះបាន​ស៊ីក៏​មិន​ឆ្ងាញ់​ដែរ​» ​ចឹង​ទៅរក​ផ្លែ​ប៉ោម​ស៊ី​វិ​ញ ​វា​ឆ្ងាញ់​ជាង​។​ ហើយ​វា​ក៏​បន្ត​ដំណើរទៅរ​ក​ផ្លែ​ប៉ោម​វិ​ញ​។ ​ នេះ​គឺជា​រឿងនិទាន​របស់​ពួក​ប​ស្ចឹ​ម​ប្រទេស​ ដែល​ជា​រឿង​មួយ​ពេញ​និ​យម​សម្រាប់​មនុស្ស​ដែល​បាក់​ទឹកចិត្ត មិន​ចង់​ក្រោកឈ​រ​តស៊ូ​ នៅពេល​មាន​បញ្ហា​ ឬ​បរា​ជ័យ​ក្នុងជីវិត​។ ​ជា​ការពិត​នៅពេលដែល​យើង បរា​ជ័យ​ក្នុង​រឿង​ស្នេហា ស្រឡាញ់​គេៗ​មិន​ស្រឡាញ់​ ឬ​មួយ​គេ​មាន​អ្នកថ្មី ឬ​ខូចចិត្ត​នៅពេល​រៀន​ចប់​មិន​បាន​ការងារ​ដូចដែល​យើង​ប្រាថ្នា យើង​កុំ​ទៅ​គិត ឬ​ខូចចិត្ត​ធ្ង​ន់​ធ្ង​រ​ពេក​អី​។ យើង​គួរ​យល់ថា​ នៅក្នុង​លោក​នេះ​មិនមែន​មានតែ​ម្នាក់​នោះ ​ឬ​មានតែ​ការងារ​មួយ​នឹង​ទេ ​ដែល​សំ​ខាន់​សម្រាប់​ជីវិត​យើង ​គឺ​វា​នៅ​មាន​មនុស្ស​ ឬ​ការងារ​ល្អៗ​ជាច្រើន​ទៀត​ចាំយើង​។ យើង​អាច​ស្វែង​រក​ជ​ម្រើ​ស​ថ្មី​ទៀ​ត​ ដែល​មាន​គុណភាព​ល្អ មិន​ចាញ់​របស់​ដែល​យើង​ចង់បាន​នោះទេ​។​ តួយ៉ាង​ដូចជា​ ទំពាំងបាយជូ​ ​និង​ប៉ោម​ គឺ​វា​មាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់​ និង​ពិសេស​មួយ​បែប​ម្នាក់​។ ​ហើយ​យើង​ត្រូវ​ចេះ​លួងលោម​ខ្លួនឯង​ […]

អានបន្ថែម

រឿងអប់រំ៖ កំណប់លាក់ទុកក្នុងដីចម្ការ

រឿងអប់រំ៖ កំណប់លាក់ទុកក្នុងដីចម្ការ ជាយូរលង់ណាស់មកហើយ មានបុរសកសិករម្នាក់ឈ្មោះ ចាន់។ គាត់មានកូនប្រុស ៣នាក់។ កូនទី១ ឈ្មោះសំ កូនទី២ សៅ និងកូនទី ៣ ស៊យ។ កូនប្រុសទាំងបីនាក់នោះសុទ្ធតែពេញកំលាំងធ្វើការ ប៉ុន្តែពួកគេជាមនុស្សខ្ចិលច្រអូសខ្លាំងណាស់។ រាល់ថ្ងៃពួកគេទាំងបីនាក់មិនជួយធ្វើការឪពុកទេ។ ពូចាន់ពិបាកចិត្តនឹងកូនៗ​ទាំងបីនាក់ខ្លាំងណាស់។ គាត់ព្រួយគិតថាអត់ពីគាត់ទៅ ពួកគេទាំងបីនាក់មិនដឹងទៅជាយ៉ាងណាទេ ហើយដីស្រែចំការរបស់គាត់​ក៏មិនដឹងថាមានអ្នកណា ធ្វើបន្តពីគាត់ទៀតដែរ។ ថ្ងៃមួយពូចាន់នឹកឃើញនូវគំនិតល្អមួយ។ គាត់បានហៅកូនៗរបស់គាត់មកជួប ហើយប្រាប់ទៅពួកគេថា «សំ សៅ និងស៊យ, ពុកមានរឿងមួយចង់ប្រាប់ទៅកូន។ ពុកបានលាក់កំណប់​មួយកេសនៅក្នុងដីចំការរបស់យើង។ ចូរកូនៗទៅជីករក ហើយពេលដែលរកឃើញហើយ​ចូរកូនចែកគ្នាណា»។ កូនៗទាំងបីនាក់បានលឺហើយ​ត្រេកអរខ្លាំងណាស់។ ពួកគេក៏ចុះទៅចំការ ហើយចាប់ផ្តើមជីករក។ ពួកគេជីកពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយ​នៅតែមិនឃើញ។ ពួកគេត្រលប់មកផ្ទះវិញ ហើយសួរទៅឪពុក។ ពូចាន់ប្រាប់អោយពួកគេបន្តជីកគ្រប់​ដីស្រែចំការដែលគាត់មាន។ ពួកគេនាំគ្នាជីកគ្រប់កន្លែង ប៉ុន្តែនៅតែរកមិនឃើញកំណប់។ ពួកគេមិនអស់ចិត្តសោះ​ក៏ទៅសួរឪពុកម្តងទៀត។ ពូចាន់ក៏ប្រាប់ទៅកូនថា «កូនសម្លាញ់របស់ពុក! ឥលូវនេះបើកូនបានជីកដីហើយ ចូរកូនយកគ្រាប់ពូជទាំងនេះទៅសាបព្រោះ នៅរណ្តៅដែលកូនៗបានជីកនោះចុះ។ បន្តិចទៀតពុកនឹងប្រាប់កូនពី ទីតាំងពិតប្រាកដរបស់កំណប់​ដែលពុកបានលាក់»។ ជាច្រើនថ្ងៃកន្លងផុតទៅ, ចុងក្រោយគ្រាប់ពូជទាំងនោះ​ក៏​ដុះពន្លកលាស់ត្រួយបៃតងខ្ចីស្រស់។ ឪពុកក៏ហៅកូនៗទាំងបីអោយទៅចំការ ដោយប្រាប់កូនថា គាត់នឹងបង្ហាញទីតាំងពិតប្រាកដនៃកំណប់។ ទៅដល់ចំការពួកគេឃើញគ្រាប់ពូជដុះពន្លកចេញ, […]

អានបន្ថែម

រឿងអប់រំខ្លីៗ : ខ្សែជីវិត

…មុននឹងឃ្លាតទៅ ប្រពន្ធខ្ញុំ​និយាយ​ថា «តើ​ជីវិត​គឺ​ជា​ការ​យល់​សប្តិ​មែន​ទេ? អ៊ីចឹង​ពេលនេះ​អូន​គ្រាន់​តែ​ជិត​ភ្ញាក់​ពី​ការ​យល់​សប្តិ​ប៉ុណ្ណោះ…! កុំ​យំ​ព្រោះ​អូន​អី! បើ​ទោះ​ជា​នៅ​ក្នុង​សុបិន​របស់​បង​គ្មាន​រូប​អូន​ទៀត​ក៏​ដោយ តែ​បង​នៅ​មាន​កូន​ប្រុស​របស់​ពួក​យើង​ម្នាក់​ទៀត… បង​មិន​ត្រូវ​ឆាប់​ភ្ញាក់​ដូច​អូន​ទេ…! បង​នៅ​មាន​ភារកិច្ច​ចិញ្ចឹម​កូន​យើង… សូម​បង​សន្យា​នឹង​អូន​មក ថា​បង​មិន​អស់​សង្ឃឹម​ មិន​ចុះ​ចាញ់​ជីវិត​ឡើយ… បង​ត្រូវ​តែ​តស៊ូ…!» មនុស្សតស៊ូដើម្បីអ្វី? តស៊ូ​ដើម្បី​ស្លាប់​ឬ​ក៏​តស៊ូ​រង់​ចាំ​ថ្ងៃ​ស្លាប់? តើ​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​នាង​គ្មាន​ទឹក​ចិត្ត​តស៊ូ​ទេ​អី? តើ​នេះ​ឬ​គឺ​ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការ​តស៊ូ​របស់​នាង​នោះ? បទ​ចម្រៀង​របស់​លោក​ ស៊ីន ស៊ីសាមុត មួយ​បទ “ខ្សែជីវិត” ច្រៀង​ថា​ជីវិត​របស់​គាត់​ងងឹត​ខ្លាំង​ណាស់! វា​ប្រហែល​ជា​ងងឹត​ដូច​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​អ៊ីចឹង! …ជីវិត​សម្បូរ​ហូរ​ហៀរ​ដោយ​ទុក្ខ​វេទនា ឧបសគ្គ​បន្ត​កន្ទុយ​គ្នា​មិន​ចេះ​ចប់… ជីវិត​ដែល​កើត​មក​សម្រាប់​តែ​ទទួល​កម្មពៀរ ហើយ​ខំ​ប្រឹង​ត្រដរ​ស្រែក​ថា​ជីវិត​ត្រូវ​តែ​តស៊ូ។ ជីវិតខ្ញុំ​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​ពាក្យ «ឯកោ» និង «ឥតន័យ» គឺ​សាលារៀន​ជីវិត​បង្រៀន​ខ្ញុំ តែ​ដល់​ថ្ងៃ​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​​ជួប​​ប្រពន្ធ​​ខ្ញុំ ​ពាក្យ «ឯកោ» ក៏​​​រលុប​​បាត់​បណ្ដុះ​អាសន្ន។ នាង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​​មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​​​រក​​ន័យ​​ឲ្យ​​ជីវិត។ នាង​ឈ្មោះ​ កល្យាណ រូប​រាង​ស្អាត ជា​កូន​ស្រី​តែ​ម្នាក់​គត់​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​អ្នក​មាន តែ​បែរ​ជា​មក​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ក្រ​រហាម។ ​ចិត្ត​គំនិត​ពួក​យើង​ស្រដៀង​គ្នា​ណាស់។ កល្យាណ ​​ប្រឆាំង​នឹង​ឋានៈ​សង្គម​​ដែល​​ក្រុម​គ្រួសារ​នាង​ខំ​​ឲ្យ​តម្លៃ ហើយ​រត់​តាម​ខ្ញុំ​ដោយ​គ្មាន​ការ​សោក​ស្ដាយ។ ការ​លះបង់​មួយ​នេះ ពួក​យើង​គិត​​ថា​​គឺ​​ជា​​ការ​​ស្វែង​រក​​ន័យ​ឲ្យ​​ជីវិត​​ពួក​​យើង។ ពីរនាក់បានចាប់ផ្ដើមជីវិតគូដ៏ឯកា… ន័យ​ជីវិត​​ដែល​​យើង​​ធ្លាប់​​រំពឹង​​ប្រែ​​ជា​​ស្នាម​ញញឹម​ដ៏​សោះ​កក្រោះ។ ពេល​នោះ​ទើប​ខ្ញុំ​ដឹង​ខ្លួន​ថា ខ្ញុំ​បាន​នាំ​យក​ស្រី​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​មក​រួម​ទុក្ខ​វេទនា​ជាមួយ​ខ្ញុំ ហើយ​ពួក​យើង​ថែម​ទាំង​បង្កើត​ជីវិត​ថ្មី​ដែល​គ្មាន​កំហុស​មួយ ចូល​រួម​ជីវិត​គ្មាន​ន័យ​ជាមួយ​ពួកយើង​ទៀត។ […]

អានបន្ថែម

រឿងអប់រំខ្លី៖ ដំបូន្មាន ៣ ប្តូរនឹងប្រាក់ខែ ២០ ឆ្នាំ (គ្រប់គ្នាគប្បីអាន)

ជាយូរលង់ណាមកហើយ មានប្តីប្រពន្ធក្រីក្រមួយគូរស់នៅក្នុងភូមិដាច់ស្រយាលមួយ។ ថ្ងៃមួយបុរសជាប្តីបានសំរេចចិត្តចាកចេញពីភូមិ ដើម្បីទៅរកការងារធ្វើនៅឯទីក្រុង ដោយទុកអោយប្រពន្ធរបស់គាត់រស់នៅតែម្នាក់ឯង។ គិតរួចបុរសជាប្តីក៏បាននិយាយទៅកាន់ប្រពន្ធរបស់គាត់ថា,​ «អូនសម្លាញ់, បងនឹងចាកចេញពីផ្ទះ ធ្វើដំណើរទៅទីសែនឆ្ងាយមួយដើម្បីរកការងារធ្វើ។ បងនឹងខិតខំប្រឹងធ្វើការដើម្បីបានប្រាក់ត្រលប់មករស់នៅជាមួយអូន ហើយបងនឹងផ្តល់ជីវភាពសមរម្យមួយដល់អូន។ បងមិនដឹងថាតើបងនឹងទៅយូរប៉ុណ្ណានោះទេ ប៉ុន្តែបងសុំអូនម្យ៉ាងគឺសុំអូនរង់ចាំបង ហើយពេលដែលបងមិននៅ សូមអូនស្មោះត្រង់ជាមួយ ព្រោះបងនឹងស្មោះត្រង់ចំពោះអូន»។ បន្ទាប់ពីទទួលការព្រមព្រៀងគ្នារួចហើយ បុរសកំសត់ក៏បានចាកចេញពីផ្ទះទៅ។ គាត់ចេះតែដើរៗទៅ ជាច្រើនថ្ងៃកន្លងផុតទៅគាត់ក៏បានជួបនឹងបុរសកសិករម្នាក់ ដែលកំពុងតែស្វែងរកអ្នកមកជួយការងារគាត់។ កសិករក៏ទទួលបុរសកំសត់អោយចូលធ្វើការ។ មុនពេលដែលចូលធ្វើការកសិករ និងបុរសបាននិយាយពីគ្នាលក្ខខ័ណ្ឌការងារ បុរសកំសត់បាននិយាយទៅកាន់កសិករថា, «ខ្ញុំនឹងធ្វើការអោយលោកយូរតាមដែលខ្ញុំចង់។ ខ្ញុំនឹងមិនបើកប្រាក់ខែរបស់ខ្ញុំនោះទេ, ខ្ញុំផ្ញើរទុកនៅលោកអោយជួយសន្សំអោយខ្ញុំ រហូតដល់ថ្ងៃដែលខ្ញុំត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ»។ បន្ទាប់ពីនិយាយពីលក្ខខ័ណ្ឌការងារចប់សព្វគ្រប់ហើយ ពួកគេទាំងពីរក៏យល់ព្រមនឹងគ្នា។ បុរសកំសត់ក៏ចាប់ផ្តើមធ្វើការងាររបស់គាត់។ គាត់ខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើការងារមិនហ៊ានសំរាកនោះទេ មិនថាថ្ងៃសៅរ៍អាទិត្យ រឺថ្ងៃឈប់សំរាកឡើយ។ គាត់អំណត់នឹងការងារខ្លាំងណាស់ ដែលជាហេតុធ្វើអោយកសិករពេញចិត្តគាត់ជាខ្លាំង។ គាត់ធ្វើការអោយកសិកររយៈពេល ២០ ឆ្នាំដោយមិនបើកប្រាក់ខែម្តងណាឡើយ។ ថ្ងៃមួយ, បុរសសំរេចចិត្តឈប់ធ្វើការ ហើយវិលត្រលប់ទៅផ្ទះវិញដើម្បីជួបជុំប្រពន្ធគាត់។ គិតរួចបុរសក៏បានទៅជួបកសិករដើម្បីលាឈប់ពីការងារ។ បុរសនិយាយទៅកាន់កសិករថា, «លោកថៅកែ, ខ្ញុំចង់បានប្រាក់ខែរបស់ខ្ញុំ ព្រោះខ្ញុំគិតចង់វិលត្រលប់ទៅផ្ទះវិញហើយ»។ ថៅកែឆ្លើយតបវិញថា, «ល្អ, ប៉ុន្តែខ្ញុំមានអ្វីថ្មីមួយដែលចង់ធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយនឹងឯង។ តើឯងចង់បានប្រាក់ខែ រឺក៏ចង់បានដំបូន្មាន ៣ យ៉ាងក្នុងជីវិត? […]

អានបន្ថែម

រឿងអប់រំ៖ អង្គុយរង់ចាំសំណាងមកដល់

រឿងអប់រំ៖ អង្គុយរង់ចាំសំណាងមកដល់ ជាយូរណាស់មកហើយនៅភូមិដាច់ស្រយោលមួយនៃប្រទេសចិន​មានបុរសម្នាក់ ប្រកបរបរជាកសិករ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃគាត់តែងតែបនស្រន់សូមអោយ រឿងល្អៗកើតមានឡើងនៅចំពោះមុខគាត់។ ថ្ងៃមួយខណៈពេលដែលគាត់កំពុងតែធ្វើការនៅឯចំការ ស្រាប់តែមានទន្សាយព្រោះមួយរត់មកបុកបង្គោលរបងឈើរបស់គាត់ ហើយបាក់កងាប់បាត់ទៅ។ បុរសកសិករត្រេកអរជាខ្លាំង ហើយក៏ដើរទៅរើសទន្សាយដាក់នៅប៉ាវ ហើយគាត់គិតតែម្នាក់ឯងថា, «ប្រសិនបើយើងរកបានទន្សាយបែបនេះ​ជារៀងរាល់ថ្ងៃ, អ៊ីចឹងអញមិនចាំបាច់ធ្វើចំការនាំតែហត់នោះទេ»។ គិតដូចនេះគាត់ក៏បោះបង់ការងាររបស់គាត់ចោល ហើយជារៀងរាល់ថ្ងៃគាត់អង្គុយក្បែររបងឈើរបស់គាត់ រង់ចាំទន្សាយរត់មកបុកបាក់កងាប់ទៀត។ រសៀលផុតទៅហើយ ប៉ុន្តែគ្មានទន្សាយណារត់មកបក់ងាប់សោះ។ ហើយអ្នកភូមិរបស់គាត់នាំគ្នានឹកហួសចិត្តនឹងគំនិតឆ្កួតៗរបស់គាត់ខ្លាំងណាស់។ គំនិតអប់រ៖ ចូរចាំថាគ្មានឳកាស រឺសំណាងល្អដែលរត់មករកយើងនោះទេ។ អ្វីទាំងនោះគឺយើងដែលអ្នកត្រូវស្វែងរក។ ប្រសិនបើចង់ទទួលបានភាពជោគជ័យ ទាល់យើងខំប្រឹង ដោយមិនដេកចាំសំណាង៕ Share641Tweet+1Share641 Shares

អានបន្ថែម