នេះ​ហើ ​​យទឹ​​កចិ​​ត្តម្ដា​យ ​​ ​!!​ ​​កូ​​នស្រី​​ភ្ញា​ ក់​ខ្លួ​នព្រើ​​ត ​ក្រោ​​យពេ លបា​​នដឹ​ងលេ ​​ខសម្ងា ​ត់​​កា​​តធនា​គា​​ររបស់​ ​អ្នកម្ដា​ ​​យ​​ក្រោ​យពេលគា​ត់​មរ ​​ណភា​​ ​​ព…

ព៍តមានទូរទៅ

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​

ជា​​​​រឿ​​​​ង​ដែ​​​ល​យើ​​​​ង​ធ្លា​​ប់​​បា​​​ន​ឮ ​​​ធ្លា​​​ប់​​​​បា​​ន​ឃើ​​​​ញ​ជា​​​​ច្រើ​​​​ន​មក​ហើ​​​យ​អំ​​ពី​​​​កូ​​​នៗ​ប្រុ​​ស​ស្រី​​​​​មិ​​​​ន​ខ្វល់​​​​ខ្វា​​​យ​អ្នកមា​​​នគុ​​​ណ​ពេល​ចា​​ស់​​​​ទៅ​​​​ ​​ប៉ុ​​​ន្តែ​​​​ពួ​​​កគេ​បែ​​​រ​ជា​​​​ខ្វល់​​​​អំ​​​​ពី​​​​កេរ្តិ​​​៍មរតក ​​​ទ្រព្យសម្បត្តិ​​​​​លុ​​យកា​​​​ក់​​​​​ពួ​​​​កគា​​​​ត់​​​​ទៅ​​​​វិ​​​ញ​។​ពួ​​​ក​គេ​មិ​​នសូ​​​វ​យកចិ​​​ត្តទុ​​​​កដា​​ក់​​​​មើ​​​លថែ​​​​ឪពុ​​កម្ដា​​យ ​​​ដូ​​​ច​ទៅ​​​​​នឹ​​​​ង​ឪពុ​​ក​ម្ដា​​​​យ​មើ​​​​លថែ​​​​ពួ​​​​កគេ​កា​​​ល​នៅ​​​​តូ​​ចៗ ​​​​ក្រោ​​ម​ហេតុ​​​ផល​រវល់​​​​នឹ​​​​ង​កា​​រងា​​​​រ ​​​ឬ​គ្រួ​​​សា​​​រ​ខ្លួ​​​នឯង ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​ឪពុ​​​ក​ម្ដា​​យ​ទឹ​​​កភ្នែ​​​​ក​លើ​​​​​ក្បា​​​លជ​ង្គ​ង់​​​​ស្ទើ​​​​រ​រា​​ល់​​​​ថ្ងៃ​​​​។ ​​​​ ​​ប៉ុ​​​​ន្តែ​​​មិ​​​ន​មា​​នន័យថា​​​ ​​​​កូ​​​នៗ​ទា​​ំ​​​​ងអស់​​​សុ​​​ទ្ធតែ​​​​បែ​​​បនេះ​​​​ទេ ​​កូ​​​នៗ​ដែ​​​​ល​យល់​​​ពី​​​​តម្លៃ​​​​អ្នកមា​​​​នគុ​​​​ណ ​​និ​​ង​ចង់​​​ធ្វើ​​​​ជា​​​គំ​​រូ​​​​ឲ្យ​កូ​​​នខ្លួ​​​ន​ក្រោ​​​យៗ​ប្រព្រឹ​​​ត្ត​ល្អ​ចំ​​ពោ​​​ះ​​​​​ខ្លួ​​​​ន​ដែ​​​រ ​​​​

​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​

​​ ​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

ពួ​​​​កគេ​តែ​​​ងតែ​​​​​មើ​​​លថែ​​​ឪពុ​​​កម្ដា​​​យ​។​ស្ត្រី​​​ក្នុ​​​ង​រឿ​​​ងនេះ​​​ ​​​​គឺ​​​​មិ​​ន​បា​​​ន​ខ្វល់​​​នឹ​​​ង​ម្ដា​​​យ​ទេ ​​​​ប៉ុ​​​ន្តែ​​​​ពេល​ម្ដា​​​យ​បា​​​​ត់​​​បង់​​​​ជី​​​​វិ​​​ត​ទៅ​​​ ​​​​ទើ​​​ប​ស្ដា​​​​យក្រោ​​យ​ខកខ្លួ​​​​ន ​​​​​ ​បន្ទា​​​​ប់​​​ពី​​​​ដឹ​​​​ង​ថា​​​​ម្ដា​​​យ​ស្រលា​​​​ញ់​​​​​ខ្លួ​​​​ន​ខ្លា​​​ំ​​ងជា​​​ងគេ​បំ​​ផុ​​​ត​។ ​​​ថ្ងៃ​​​មួ​​​យ​អ្នកស្រី​​​​ ​​​Emily ​​​បា​​​​ន​ទទួ​​​ល​ទូ​​រ​សព្ទ​ដោ​​​​យ​ប្រា​​​ប់​​​​ថា​​​ ​​​ម្ដា​​​យ​របស់​​​គា​​​ត់​​​បា​​​​ន​លា​​​ចា​​​ក​លោ​​​ក​ហើ​​​យ​ដោ​​​​យ​ភា​​​ព​ចា​​ស់​​​ជរា​​​។ ​​​​ប៉ុ​​​ន្តែ​​​​​ដំ​​ណឹ​​ង​នេះ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​គា​​​ត់​​​​ពិ​​​បា​​​ក​នឹ​​​​ង​ទទួ​​​លយក ​​និ​​ង​ភ្ញា​​​ក់​​​ផ្អើ​​​ល​បំ​​​ផុ​​​​ត ​​​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​ ​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

ព្រោ​​​ះ​​​អ្នកស្រី​​​​មិ​​​​ន​បា​​​ន​ដឹ​​​ង​ម្ដា​​​​យ​ឈឺ​​​​តា​​​ំ​​​ងពី​​​​ពេល​ណា​​​​ឡើ​​​​យ​។ ​​អ្នកស្រី​​​​ក៏​បា​​​ន​ធ្វើ​​​ពិ​​​ធី​​​​បុ​​ណ្យ​សព​ឲ្យ​ម្ដា​​​​យ​ដូ​​​ច​គេឯង​។​ក្រោ​​​​យ​ពី​​​ពិ​​​ធី​​​​ចប់​​​សព្វគ្រប់​​​ ​​Emily ​​​បា​​ន​ត្រលប់​​​​ទៅ​​​​មើ​​​​ល​ផ្ទះ​​​​ចា​​ស់​​​​របស់​​​ម្ដា​​​យ​ខ្លួ​​​ន​ដែ​​​​ល​គា​​​ត់​​​​​ស្នា​​ក់​​​នៅ​​​ ​​​​បន្ទា​​​​ប់​​ពី​​​​អ្នកស្រី​​​ទៅ​​​​ធ្វើ​​​​កា​​រ ​​​និ​​ង​រស់​​​នៅ​​​​ទី​​ក្រុ​​​ង​បា​​​ត់​​​ជា​​​​​ច្រើ​​​ន​ឆ្នា​​​​ំ​​​​។ ​​​​ ​អ្នកស្រី​​​​បា​​​​ន​រើ​​​កកា​​​យ​រកមើ​​​ល​ក្នុ​​​ង​ផ្ទះ​​​​​ក្រែ​​ង​មា​​​ន​អ្វី​​​​បន្សល់​​​ទុ​​​ក ​​​​ហើ​​យ​ក៏​ប្រទះ​​​ឃើ​​​ញ​ប្រអប់​​​​មួ​​​យ ​​​ពេល​បើ​​ក​មើ​​ល​ក៏​ឃើ​​​ញ​កា​​ត​ធនា​​​គា​​​រ​របស់​​​​​ម្ដា​​​​យ​។ ​​​បន្ទា​​​​ប់​​​មក ​​​អ្នកស្រី​​​​​បា​​ន​យក​កា​​​ត​នេះ​​​ទៅ​​​​​ដក​លុ​​​​យ​របស់​​​​ម្ដា​​យ​នៅ​​​​ធនា​​​គា​​​​រ​ទា​​​ំ​​ង​មិ​​​ន​ដឹ​​​ង​លេខ​សម្ងា​​ត់​​​ ​​​(PIN ​​​​code)​។ ​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​

​​

គា​​ត់​​​​គិ​​​តក្នុ​​​​ងចិ​​​​ត្ត​ថា​​​​ ​​ជា​​ធម្មតា​​​​​ម្ដា​​​យ​ចូ​​​​លចិ​​​ត្ត​ប្រើ​​​ប្រា​​ស់​​​​​ថ្ងៃ​​​​​ខែ​​​​​ឆ្នា​​​ំ​​​​កំ​​ណើ​​​ត​ដា​​​ក់​​​​ជា​​​លេខ​សម្ងា​​​​ត់​​​​​លើ​​​​អ្វី​​​មួ​​​​យ​។​ប៉ុ​​​ន្តែ​​​ជា​​​​អកុ​​​សល ​​​លេខ​នេះ​​​​ជា​​​​លេខ​ខុ​​​ស​។ ​​​​​អ្នកស្រី​​​​​ក៏​រក​នឹ​​ក​បន្តទៀ​​​​ត ​​​​ដោ​​​យ​គិ​​​​ត​ថា​​​​​ម្ដា​​​យ​មិ​​​​ន​បា​​​​ន​រៀ​​​​បកា​​រ​ជា​​​ថ្មី​​​​ទេ ​​ក្រោ​​​យពី​​​ឪពុ​​​ក​ស្លា​​​ប់​​​​ ​​​​ដូ​​​ច្នេះ​​​អ្នកស្រី​​​​ច្បា​​ស់​​​​​ណា​​​ស់​​​​ថា​​​ ​​​ម្ដា​​​យ​នឹ​​ង​ជ្រើ​​​សរើ​​​​ស​យក​ថ្ងៃ​​​​ខែ​​​ឆ្នា​​ំ​​​​កំ​​ណើ​​ត​ឪពុ​​​​ក ​​​ដើ​​ម្បី​​​​រំ​​​​លឹ​​​​ក​ក្ដី​​​​​ស្រលា​​​ញ់​​​​របស់​​​​​គា​​​​ត់​​​​ចំ​​​ពោ​​​ះ​​​គ្នា​​​​។ ​​​ ​​កា​​​​របញ្ចូ​​​​ល​លេខ​សម្ងា​​​ត់​​​ជា​​​​​លើ​​​ក​ទី​​​​​ពី​​រ​នេះ​​​ ​​​នៅ​​​​តែ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​អ្នកស្រី​​​​​បរា​​​​ជ័យ​ដដែ​​​​ល​។​​ដល់​​​​​ចំ​​​​ណុ​​ច​នេះ​​​ ​​​Emily ​​ចា​​​ប់​​​​ផ្ដើ​​​ម​ស្រងា​​​កចិ​​​​ត្ត ​​​និ​​​​ង​ខឹ​​ង​ខ្លា​​​ំ​​​​ង​ឡើ​​​ងៗ ​​​​ដោ​​​យសា​​​​រតែ​​​​មិ​​ន​អា​​​ច​ដក​ប្រា​​ក់​​​​ពី​​​​​គណនី​​​​របស់​​​ម្ដា​​​​យ​បា​​​ន​។ ​​គា​​​​ត់​​​បា​​​​ន​ព្យា​​​យា​​​ម​សា​​​កល្បង​ជា​​​​លើ​​​ក​ទី​​​​ ​​​​៣ ​​តែ​​​​​នៅ​​​​តែ​​​​​ខុ​​​ស ​​​ធ្វើ​​​​ឲ្យ​ទូ​​​រ​ម៉ា​​ស៊ី​​​ន ​​ATM ​​លេប​កា​​​​ត​នោ​​​ះ​​​​​ទុ​​​​ក​។ ​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​ ​​

អ្នកស្រី​​​គ្មា​​​ន​ជម្រើ​​​ស​អ្វី​​​ ​​​​ក៏​ត្រលប់​​​​ទៅ​​​​ផ្ទះ​​​​​យក​សំ​​បុ​​​ត្រ​បញ្ជា​​​ក់​​​​​មរណភា​​ព ​​​និ​​​​ង​សៀ​​វភៅ​​​​គ្រួ​​​​សា​​​​រ​មក​ស្នើ​​​​​ឲ្យ​ខា​​​​ង​ធនា​​​​គា​​​​រ​ជួ​​​យ​ដក​ប្រា​​ក់​​​​ឲ្យ​។ទោ​​​ះ​​​​យ៉ា​​​ងណា​​​​ក្ដី​​​​ ​​​​ជម្រើ​​ស​កិ​​ច្ចសន្យា​​​​​របស់​​​ម្ដា​​​យ​ជា​​​​មួ​​​យ​ធនា​​​​គា​​​រ ​​​បា​​​​ន​ជ្រើ​​​​សរើ​​​​ស​យក​កា​​​រមិ​​​នឲ្យ​បង្ហា​​​ញ​ព័ត៌មា​​​​ន​ផ្ទា​​ល់​​ខ្លួ​​​​ន​ទៅ​​​កា​​​​​ន់​​​​នរណា​​ម្នា​​ក់​​​ ​​​​ ​សូ​​ម្បី​​​​តែ​​​​កូ​​​​នស្រី​​​​ខ្លួ​​​នឯង​។​អ្នកស្រី​​​មិ​​​​ន​អស់​​​ចិ​​​​ត្ត ​​ក៏​សញ្ជឹ​​​ងគិ​​​​ត​អំ​​ពី​​​ព្រឹ​​​​ត្តិ​​កា​​​រណ៍​ធំ​​​ៗ​កើ​​តឡើ​​ង​ក្នុ​​​​ង​រង្វង់​​​​​គ្រួ​​​សា​​រ​ដែ​​​ល​ធ្វើ​​​​​ឲ្យ​ម្ដា​​​យ​ងា​​យស្រួ​​​ល​ចងចា​​​ំ​​​​។ ​​ ​​អ្នកស្រី​​​បា​​​​ន​នឹ​​​កឃើ​​​​ញ​ដល់​​​​​ថ្ងៃ​​​​អា​​​ពា​​​ហ៍ពិ​​​ពា​​​ហ៍​ខ្លួ​​​នឯង ​​​​ព្រោ​​ះ​​​​​ជា​​​ថ្ងៃ​​​​ពិ​​​សេស ​​​​និ​​​​ង​ជា​​​​​ថ្ងៃ​​​​ដែ​​​​ល​ម្ដា​​​យ​រី​​​​ករា​​​​យ​សប្បា​​យចិ​​ត្ត​បំ​​​ផុ​​ត​ក្នុ​​ង​មួ​​យ​ជី​​​​វិ​​​​ត​របស់​​​​គា​​ត់​​​។ ​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​

​​

​​

​​

ថ្ងៃ​​​​នោ​​​​ះ​​​ម្ដា​​​យ​ក៏​បា​​​ន​ផ្ដា​​​​ំ​​​ផ្ញើ​​​រ​ប្ដី​​​​អ្នកស្រី​​​​​ឲ្យមើ​​ល​ថែ​​​​​អ្នកស្រី​​​ផងដែ​​​រ ​​​ព្រោ​​​ះ​​​​​គា​​​ត់​​​​មា​​​ន​កូ​​​នស្រី​​​​​តែ​​​​ម្នា​​​ក់​​​​គត់​​​​។​ Emily ​​គិ​​ត​រួ​​ច​ក៏​សា​​​កល្បង​ម្ដងទៀ​​ត​ដោ​​យ​យក​កា​​​​លបរិ​​​ច្ឆេទ​អា​​​ពា​​ហ៍ពិ​​ពា​​​ហ៍​ខ្លួ​​​ន ​​​តែ​​​ជា​​​រឿ​​​ង​មិ​​ន​នឹ​​​កស្មា​​​ន ​​​វា​​​​​ជា​​​​លេខ​សម្ងា​​​ត់​​​ដ៏​ត្រឹ​​​មត្រូ​​វ​។ ​​​Emily ​​​រំ​​​ភើ​​​ប​ត្រេកអរ​ទប់​​​ទឹ​​​កភ្នែ​​​ក​មិ​​​ន​ជា​​​​ប់​​​​ ​​​ព្រោ​​​ះ​​​​មិ​​​​ន​ដែ​​​ល​គិ​​តថា​​​​ ​​​​ថ្ងៃ​​​​រៀ​​​ប​កា​​រខ្លួ​​​ន ​​ជា​​​​ថ្ងៃ​​​​ពិ​​សេស​ជា​​ង​គេ​របស់​​​​ម្ដា​​​យ​ទា​​​ល់​​​តែ​​​សោ​​​​ះ​​​​។ ​​

​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អ្នកស្រី​​​​​ក៏​បា​​ន​ដក​ប្រា​​​ក់​​​​យក​បន្តិ​​​ច​ម្ដងៗ​ទា​​ល់​​​​តែ​​​​អស់​​​​។​ចា​​​ប់​​​តា​​​ំ​​​ងពី​​​​​រៀ​​បកា​​រ​រួ​​​ច ​​​Emily ​​​បា​​​ន​ទៅ​​​រស់​​​​នៅ​​​​​ជា​​​មួ​​​យ​ប្ដី​​​​នៅ​​​ទី​​​​ក្រុ​​​​ង ​​និ​​​​ង​កម្រ​មកលេង​ម្ដា​​​យ​ណា​​​​ស់​​​​។ ​​​​ពេលខ្លះ​​​​ ​​​ថ្ងៃ​​​ខួ​​​បកំ​​​ណើ​​​​ត​ម្ដា​​​​យ​អ្នកស្រី​​​​​តែ​​​ងតែ​​​ភ្លេច​ទូ​​​រ​សព្ទ​មក​សួ​​​រសុ​​​ខទុ​​​ក្ខ​ក៏មា​​​ន ​​​ប៉ុ​​​​ន្តែ​​​​​ម្ដា​​យ​អ្នកស្រី​​​​​នៅ​​​​តែ​​​​ស្រលា​​ញ់​​​​កូ​​ន ​​​មិ​​​​ន​ដែ​​​ល​ភ្លេច​ម្ដង​ណា​​​​ទេ​។Emily ​​​មា​​​ន​អា​​​​រម្មណ៍​សោ​​កស្ដា​​​​យ​ចំ​​​ពោ​​​ះ​​​​កា​​រព្រងើ​​​​យកន្តើ​​យ​មិ​​នបា​​ន​តបស្នង​សងគុ​​​ណ​ម្ដា​​​យ​ឲ្យ​ច្រើ​​នជា​​ងនេះ​​​​ ​​សូ​​​ម្បី​​​​​តែ​​​​ដង្ហើ​​​មចុ​​​ងក្រោ​​​យ​របស់​​​​ម្ដា​​​យ​ក៏​មក​មិ​​​​ន​ទា​​​ន់​​​​។ ​​ឥឡូ​​​​វនេះ​​ ​​​អ្នកស្រី​​​​បា​​​ន​ប្រា​​​​ក់​​​​ទា​​​​ំ​​​ងនោ​​​ះ​​​ ​​​ប៉ុ​​​ន្តែ​​​​វា​​​​​មិ​​​ន​អា​​​​ច​ជួ​​ស​វិ​​​ប្បដិ​​​សា​​រី​​​​របស់​​​​ខ្លួ​​​​ន​បា​​​​ន​ទេ​​មា​​ន​តែ​​​ភា​​​ព​ស្ដា​​​​យ​ក្រោ​​​​យ​៕

​​

​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​ShareShareSharePinTweet0 ​Shares

ShareShareSharePinTweet0 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *